Έμαθα να ονειρεύομαι χωρίς όρια… Δεν ήταν εύκολα. Είχα να αντιμετωπίσω την άρνηση των δασκάλων μου να με εντάξουν στα τμήματα, την φυσιολογική περιέργεια των συμμαθητών μου, την δυσκολία πρόσβασης σε χώρους που δεν είχαν προδιαγραφές για άτομα με αναπηρία. Τελικά όμως, τα κατάφερα! Με πίστη στο Θεό, σε εμένα, με την βοήθεια των γονιών μου, των δασκάλων και φυσικά των συμμαθητών μου. Των φίλων μου. Το 1999, μάλιστα, οι κόποι και οι προσπάθειες μου, οι άριστες επιδόσεις μου, μου έδωσαν την Ελληνική Σημαία και παρέλασα με αυτήν την 28η Οκτωβρίου. Η πιο συγκινητική στιγμή μου, μέχρι σήμερα…